Ploegsteert, Toronto Avenue Cemetery

U bent hier >
Ploegsteert, Toronto Avenue Cemetery

Naast de weg neergevallen
Een briljante carrière – John Piggott en James Antcliff
Ze maakten er het beste van – Overwintering bij Ploegsteert

Ze maakten er het beste van – Overwintering bij Ploegsteert

Langs de weg even buiten Ploegsteert Bos ligt Mud Corner Cemetery. Dit kan met recht een Anzac begraafplaats genoemd worden, want behalve één van de 85 soldaten die hier begraven liggen, zijn het allemaal Australiërs en Nieuw-Zeelanders. De grafstenen dateren voor het merendeel van de maanden juni en juli 1917, een periode waarin II Anzac Corps de linie en de omgeving aan het versterken was in de nasleep van de Slag om Mesen. Eén soldaat, soldaat Albert French, 3de Pioneer Bataljon, uit Narrogin, West Australië, in perceel II, rij E, graf 1 vertelt echter het verhaal van een andere Australische ervaring in dit gebied. Volgens zijn ‘Roll of Honour Circular’ bewaard door de Australian War Memorial, werd French op 1 december 1917 in Ploegsteert in de strijd gesneuveld. Dit was echter niet de werkelijke strijd, maar het handhaven van de linie, want de bataljons van de AIF brachten de winter van 1917–1918 door met het bezet houden van de loopgraven bij Ploegsteert.

Mud Corner Cemetery, Ploegsteert. [DVA]

Grafsteen van soldaat Albert French, 3de Pionier Bataljon, Mud Corner Cemetery, Ploegsteert. [DVA]

In Prowse Point Cemetery, iets verderop aan de weg en heuvelopwaarts vanaf Mud Lane, is nog meer bewijs te vinden van het gevaar van simpelweg de linie te handhaven. Dicht bij elkaar begraven liggen in perceel III, rij B, graven1, 3 en 4 de soldaten Vivian Main, Charles Jennings en John McGuire, allen van het 27ste Bataljon (Zuid-Australië) en allen op eerste kerstdag 1917 in de strijd gesneuveld. Die feestelijke dag bracht het bataljon door in het kamp bij Romerin slechts een paar kilometer ten westen van Ploegsteert Bos. Ze hadden net het 25ste Bataljon bij de linie afgelost en wegens de oolog was er geen traditionele kerst.

De jongens maakten er echter het beste van en accepteerden opgewekt het onvermijdelijke en na het uitdelen van kerstpakketten uit Australië maakten ze plezier, met sneeuwballengevechten als één van de hoofd bezigheden, toen om 15u00 een grote werkgroep van vijf officieren en 275 andere rangen …Romerin verlieten [kamp].

Luitenant-kolonel W Dollman en sergeant H M Skinner, The Blue and Brown Diamond: A History of the 27th Battalion Australian Imperial Force, 1915–1918, Adelaide, 1921, blz.113

Prowse Point Cemetery, Ploegsteert. [DVA]

Australische bedradingsgroep, bij Ploegsteert Bos, 26 december 1917. [AWM E01457]

De groep ging naar het front waar ze de 7de Australische Geniesoldaten hielpen bij het plaatsen van 450 meter prikkeldraad tussen het front en de tweede linies. Terwijl ze werkten werd er op hen geschoten en Main, Jennings, McGuire en nog een andere man werden gedood. Hun lijken werden naar het nabijgelegen Prowse Point gebracht, omdat dit vanaf 1914 een begraafplaats op het slagveld werd, toen het Britse leger voor de eerste keer, bij de verdediging van Ieper, in België gevochten had. De historicus van de eenheid schreef dat er ‘een enorme somberheid in het bataljon heerste’.

Prowse Point Cemetery, Ploegsteert [DVA]

Winter bij Ploegsteert

Grafsteen van soldaat John McGuire, 27ste Bataljon (Zuid-Australië), Prowse Point Cemetery, Ploegsteert. [DVA]

Maar de winter bij Ploegsteert ging rustig voorbij en de meeste tijd werd besteed aan werkzaamheden. Het 11de Bataljon (West-Australië) bracht tijd door in het gebied direct ten noorden van Prowse Point op de heuvelrug aan de andere kant van de Douvebeek richting Mesen. Ze waren verbaasd over de onverstoorde aarde, in vergelijking met het gebied bij de Somme in Frankrijk, waar ze de vorige winter hadden doorgebracht. Toen de vorst inzette, was modder niet zo’n probleem meer en partijen gingen door met graven en het plaatsen van prikkeldraad langs de linies. Tijdens deze maanden werd vooral de voortdurende aanwezigheid van het Australian Comforts Fund gewaardeerd, wiens vrijwilligers hete koffie en chocolademelk gaven aan mannen die op weg waren naar of terugkwamen van de linies. Kapitein Walter Belford, de historicus van het 11de Bataljon, merkte op hoe het bataljon, na bijna vier jaar oorlog, nu een goed getrainde eenheid was met veel ervaring:

... bij zonsopgang van 1918 konden de troepen het komende jaar positief tegemoet zien met alles wat het te bieden had, goed of slecht, in de donkere onzekere dagen van deze periode tijdens de oorlog met de ontspannenheid en humor, die zulke dominante karakteristieken waren van de Australische troepen.

Kapitein Walter Belford, Legs Eleven, Being the Story of the 11th Battalion (AIF) in the Great War of 1914–1918, Perth, 1940, blz.529

Mud Corner Cemetery, Ploegsteert [DVA]

De weg naar Toronto Avenue Cemetery, Ploegsteert Bos. [DVA]

Naast de weg neergevallen
Een briljante carrière – John Piggott en James Antcliff
Ze maakten er het beste van – Overwintering bij Ploegsteert

Ploegsteert, Toronto Avenue Cemetery

Ze maakten er het beste van – Overwintering bij Ploegsteert

Deze site wordt regelmatig aangevuld. Zie de Updates pagina voor regelmatige nieuwe toevoegingen.